4 października, odbyło się pierwsze spotkanie w ramach projektu matematycznego PG - SAL „Dotknąć nieskończoność”. Zajęcia prowadził p. dr Krzysztof Radziszewski. W wykładzie uczestniczyli zainteresowani uczniowie realizujący matematykę  na poziomie rozszerzonym. Temat pierwszego spotkania brzmiał „Oblicza nieskończoności”.

Elżbieta Bruska

(10.10.2022)

Czym jest szacunek? Szacunek to niezwykle ważna cecha, którą w dzisiejszych czasach coraz trudniej spotkać. Czym jednak jest szacunek? Dlaczego warto go okazywać? Szacunek to cecha, która pozwala zjednać sobie wielu ludzi. Ma nieoceniony wpływ na relacje interpersonalne. Ponadto pomaga w nawiązywaniu zarówno nowych znajomości, jak również trwałych i stabilnych przyjaźni. Pomaga żyć z innymi bez konfliktów, a jednocześnie akceptować ich odmienność. Jak mamy szanować innych ludzi, jeśli sami się nie szanujemy. Od najmłodszych lat, często czujemy się niedocenieni. Mamy dużo kompleksów dotyczących naszego wyglądu czy charakteru. Powinniśmy zaakceptować siebie i tolerować swoją osobę. Akceptacja to klucz do pewności siebie. Respektowanie wartości, które wyznajemy i postępowanie według nich to kolejny jej istotny aspekt. Łamanie zasad i sprzeniewierzanie się im, tylko po to, aby osiągnąć cel lub zdobyć czyjąś sympatię obniża w nas poczucie szacunku do siebie. Jeśli umiemy szanować innych, to jesteśmy w stanie nauczyć się również szacunku do samego siebie. To podstawowa zasada, że gdy jesteśmy mili dla innych osób, inni będą mili dla nas. Ta sama zasada tyczy się też szacunku. Gdy wykazujemy szacunek innym osobom, będziemy nim odwzajemnieni. Szacunek do innych osób, to nie krytykowanie ich poglądów, opinii lub podjętych decyzji. Dlatego też każda osoba ma prawo być tym, kim postanowi być. Nikt inny nie ma prawa tego zmieniać, czy też wpływać na to, by zmieniła swoją świadomie podjętą decyzję. Nikt też nie powinien decydować za innych. Szacunek okazuje się unikając osądzania innych ze względu na podejmowane przez nich decyzje, na sposób planowania przez nich przyszłości, sposób zachowania czy też wiele innych różnorodnych czynników. Tak więc szacunkowi nie służy osądzanie, wywieranie presji, czy robienie wyrzutów.

 STANISŁAW TREPCZYŃSKI

 

Zadajmy sobie pytanie czym jest odpowiedzialność. Z definicji oznacza to obowiązek moralny lub prawny odpowiadania za swoje lub czyjeś czyny. Już jako dzieci uczymy się odpowiedzialności. Do naszych obowiązków należy np. podlewanie kwiatów, wynoszenie śmieci, opieka nad zwierzakiem. Kiedy dorastamy, czujemy się również odpowiedzialnymi za otaczające nas osoby: rodziców, rodzeństwo, a potem kolegów/koleżanki z klasy. Tak się rodzi poczucie wspólnoty - należymy do jednej wspólnoty z tymi, za których czujemy się odpowiedzialni. Niestety nie wszyscy czują się odpowiedzialni za swoje czyny i najbliższych. Stąd porzucone dzieci na ulicach, rodzice oddawani do domu starców, a również zwierzęta domowe związywane w lesie i  skazane na śmierć tylko dlatego, że znudziły się właścicielom. Również większe wspólnoty - państwo, wspólnota religijna - są oparte na odpowiedzialności. Gdyby nie poświęcenie Polaków, którzy czuli się odpowiedzialni za ojczyznę, Polski nie byłoby dzisiaj na mapie. Gdyby nie chrześcijanie pozwalający się zabić za swoją wiarę, być może pamięć o Jezusie by zaginęła. Odpowiedzialność jest kamieniem węgielnym wszystkiego co dobre i piękne. Odpowiedzialność łączy się również z pojęciem świadomości i dobrowolności. Jeśli któregoś z tych czynników zabraknie, nie możemy mówić o pełnej odpowiedzialności. Dlatego sądy tak uważnie badają poziom świadomości przestępcy w chwili dokonania czynu. My, jako młodzi ludzie, uważamy odpowiedzialność za jedną z najważniejszych cech człowieka. Jest to oznaka dojrzałej i uczciwej osoby.

JULIA

 

Czy człowiek jest wolny? Wolny od swojego człowieczeństwa, czy od urodzenia cieszy się wolnością niezbywalną? Czy ta autonomia, czyli niezależność, stan samodzielności, niepodległości, możliwość decydowania o sobie jest dla nas niezbędna? Autonomia przede wszystkim pozwala zrozumieć samych siebie. Bycie świadomym tego, co się czuje, swoich potrzeb, wartości, możliwości a przede wszystkim wyborów, jest bardzo ważne. Człowiek uczy się "bycia wolnym" w ciągu całego życia. W piosence zatytułowanej „Breathe” zespołu Pink Floyd zawarty jest ważny przekaz. Przekonuje nas żeby korzystać z życia, z wolności osobistej, którą posiadamy. Słyszymy: Odejdź, oderwij się od monotonii i typowości, ale jednocześnie nie odchodź i nie zapominaj o swoich bliskich. Rozejrzyj się i znajdź swój własny grunt, ścieżkę, istnienie. Ciesz się życiem. Natomiast w utworze pt. „Free Bird” zespołu Lynyrd Skynyrd jest taki fragment: „Jeśli zostanę tu z tobą, rzeczy nie mogą już być takie same, gdyż jestem wolny jak ptak, którego nie można zmienić”. Słowa uświadamiają nam, że warto się  zmieniać,  nie stać w tym samym miejscu i skupiać się na swoim rozwoju. Leszek Kołakowski w jednym z wykładów również pokazuje nam, że wolność to nie jest jedynie wybieranie pomiędzy gotowymi możliwościami, ale także bycie twórczym.  Tworzenie całkiem nowych, czasem nieprzewidywalnych rzeczy. Wolność, tak jak autonomia, jest naszym doświadczeniem elementarnym. Nie ma reguły, która mówi o ile więcej lub mniej tej wolności potrzebujemy, lecz powinniśmy uważać, by wolność nie wykraczała poza jakiś zakres, bo może wyrządzić szkody nie tylko nam, ale też innym.

OLA PANUFNIK

 

 

Po co się angażować w bicie rekordów? Od początku ludzkości istniała rywalizacja pomiędzy ludźmi. Istniała w różnych formach. Chwalono się swoimi bogactwami, dobrami, siłą, władzą, ale i pomysłowością. Bito się nawzajem o to, kto będzie miał tych rzeczy najwięcej, kto będzie o jeden krok dalej. Jednym z tych kroków było wynalezienie koła, które zmieniło oraz ułatwiło życie całej ludzkości. Ponadto używamy tego wynalazku aż do dziś, jest widoczny praktycznie wszędzie, i w samochodach i zakrętkach od butelek. Można powiedzieć, że nasi przodkowie przesunęli ludzkie granice. Oni jednak bili rekordy dla przetrwania, MY je bijemy, aby zaspokoić ludzką ciekawość.Mam tu kilka ciekawych zapisanych rekordów, które mogą się wydawać nietypowe. Na przykład, był mężczyzna który zjadł najwięcej parówek w ciągu 10 minut, aż 71! Może jest to jeden z najbardziej szalonych rekordów. Kolejnym pobitym rekordem było lądowanie na księżycu Apollo 11. W porównaniu do poprzedniego przykładu ten przyczynił się do rozwoju astronomii. Ten ogromny sukces zainspirował do działania oraz wzniecił marzenia u wielu dorosłych i także młodych do odkrywania nieznanego świata. Pomimo różnic w podanych przykładach łączą je poświęcony czas, finanse i zaangażowanie w realizacji tych rekordów. Angażowanie się w bicie własnych rekordów sprawia, że krok po kroku stajemy się lepszą wersją siebie.Jednym z ciekawszych rekordzistów był Aleksander Doba. Jego największym osiągnięciem było przepłynięcie Atlantyku kajakiem. Zaangażowanie w kajakarstwo umożliwiło mu podejmowanie coraz dłuższych i bardziej niebezpiecznych podróży. Przekraczał on swoje granice z każdą wyprawą, stawiał sobie poprzeczkę coraz wyżej i wyżej. Jego osiągnięcia osobiste były tak duże, że zapisał się w księdze rekordów świata.Sądzę, że angażowanie się w bycie coraz lepszym, służy nam za cel w życiu, do którego możemy dążyć, by być bliższym perfekcji w tym, co lubimy robić.

MAKSYMILIAN MICHALEWSKI

Uczniowie klas 2 i 3 profilu informatycznego wzięli udział w największej konferencji technologicznej w kraju - gdańskim Infoshare.

Poza wysłuchaniem szeregu prelekcji wśród uczniów powodzeniem cieszyły się stoiska firm z branży IT, gdzie można było wygrać w konkursach drobne upominki.

Piotr Woldrich

(10.10.2022)